Life’s a bitch

Loes Madern Massag Profielfoto

Ach man. Alles heb je volgens het boekje gedaan. Je hebt filmpjes gekeken van bevallingen, tientallen ervaringsverhalen gelezen in Wij Ouders en trouw je ademhalings- en liftoefeningen gedaan. Je bevalplan ligt klaar, en zelfs je man weet wat hem te doen staat als het zo ver is. Je hebt er het volste vertrouwen in dat je lichaam zal doen wat het moet doen. En toch heb je het verloop niet in eigen hand. Al heb je al je energie gericht op positieve gevoelens en vertrouw je blindelings op de oerkracht van je lichaam, soms gaat het gewoon grandioos mis.

Wat als…

Stel je nou toch eens voor: je hebt je voorbereid op een bevalling in je eigen omgeving. Met alleen je man en je vaste verloskundige die je in alles vertrouwt. Zorgvuldig heb je meerdere playlists samengesteld, want je weet maar nooit waar je echt zin in hebt als het zo ver is. Je aromalampje is gevuld met je lievelingsgeur. Het voelt zo goed om te weten dat je op deze plek alles kunt doen waar je tijdens die weeën maar behoefte aan hebt.

En plotseling is alles anders. Kom je in razende vaart terecht in een felverlichte verloskamer waar alle regie je uit handen wordt genomen door mensen die het beter weten dan jij. Die trekken, sleuren, duwen en pushen. Je voelt je monddood en hebt niets meer in te brengen. Als je kind ter wereld komt, wordt het direct bij je weggehaald en jij hebt geen idee wat ze met haar aan het doen zijn, hoe het met haar gaat, hoe ze voelt, hoe ze eruitziet. Alle alarmbellen in je lichaam gaan af en in paniek zie je de afschuwelijkste scenario’s voor je. Je hebt geen idee wat er aan de hand is en niemand neemt de rust en de tijd om bij je te zitten en je gerust te stellen. Pas na 3 uur zie je je kind weer. Op de kinder-IC.

De komende 5 weken bivakkeer je met je man in het ziekenhuis, waar het gelukkig steeds beter gaat met je kindje. Je angst maakt steeds vaker plaats voor hoop. Maar de schrik voel je nog in iedere vezel van je lichaam.

En dan ben je weer thuis

Als je dan godzijdank met je nieuwe gezin thuis op de bank zit, ben je op. Je man is op. Je baby is gestrest. En vanuit die op zijn zachtst gezegd oncomfortabele positie moet je een nieuw evenwicht gaan vinden. Maar je voelt helemaal niet vanuit welke basis je dat evenwicht zou moeten vinden. Je vraagt je af of je je eigen lichaam nog wel kunt vertrouwen. Het heeft je immers op een gruwelijke manier in de steek gelaten! En hoe kun je nog bouwen op de artsen waar je wekelijks met je kindje naartoe moet, als de medische wereld jou op emotioneel vlak zo in de steek heeft gelaten?  En dan stel je jezelf nog die vragen die iedere nieuwe moeder bezighouden, simpelweg omdat je je kind nog moet leren lezen. Wat is dit voor huiltje? Heeft ze pijn? Honger? Slaap? Hoort ze zich zo te overstrekken? Baby’s horen toch in slaap te vallen als je met ze gaat wandelen? Waarom doet zij dat dan niet? De vragen die bij iedere ouder spelen, komen bij jou wel heel hard binnen.

Je besluit dat het tijd is voor verandering. Het is tijd om weer bij jezelf te komen, voordat je goed voor je kind kunt zorgen. Gelukkig heb je een heel fijne verloskundige die nog af en toe langskomt en bij wie je je verhaal kwijt kunt. Je probeert je verder ook zoveel mogelijk te omringen met mensen die je positieve energie geven en die jou helpen om weer op jezelf te vertrouwen.

Dit is niet helemaal het verhaal van Lineke, maar het komt er wel bij in de buurt. Hieronder beschrijft zij wat er met haar gebeurde toen ik met haar ging werken.

Lineke

‘Door jouw massage gingen mijn gevoelens niet meer met me aan de haal’

‘Toen ik na een traumatische bevalling en een aantal weken met mijn kind in het ziekenhuis weer thuiskwam, ben jij bij mij gekomen voor een massage. Ik wist dat ik het nodig had, maar ik twijfelde eraan of ik me eraan zou kunnen overgeven. Ik was bang dat ik in mijn hoofd nog te veel met mijn kind bezig zou zijn.Hij was nog heel gestrest, en ik was beyond gestrest, achteraf gezien, dus met al zijn overstrekken en huilen enzovoorts was het voor mij heel moeilijk om geaard te blijven. Ik vond het gewoon heel lastig om me daarin niet te verliezen.
Het viel me eigenlijk alles mee. Omdat hij in de kamer naast ons was, hoorde ik hem huilen; je kunt zeggen een ontzettend storende factor. Maar omdat ik hem op een gegeven moment hoorde stoppen met huilen, wist ik dat het goed ging.

Na de massage voelde ik dat ik weer wat meer begon te staan en dat ik mijn lichaam weer wat meer begon te voelen. Ik voelde ook heel sterk dat ik dit een paar weken achter elkaar zou moeten doen. Wat daarbij voor mij heel belangrijk was en is, is dat jij heel goed kunt aanvoelen tot waar je kunt gaan. En zoals jij toen ook al zei, was ik op dat moment niet op de plek om mijn grenzen op te gaan zoeken. Er was alle ruimte om gewoon te laten zijn waar ik was. Ik voelde daarna weer beter waar ik heen kon gaan als mijn kind weer helemaal uit zijn dak ging. Ik kon makkelijker aarden, mezelf weer voelen. Dat soort simpele dingen eigenlijk, waardoor mijn gevoelens niet meer met me aan de haal gingen.
Ik zou deze massage aan iedere zwangere vrouw aanbevelen. Omdat zwanger zijn best heel wat is. En omdat je daarna je lichaam weer terug moet zien te vorderen als het ware. Ik denk dat het essentieel is om in je eigen kracht te blijven en op het toppunt van je intuïtie te kunnen zijn. En dat is heel helpend tijdens je zwangerschap, maar ook tijdens de bevalling en daarna.’

 

Voor jezelf kiezen

Ik vond het zo mooi dat zij mij in deze kwetsbare periode in haar leven verwelkomde. Ik was hier getuige van de breekbaarheid van het leven van een nieuwe moeder. Aan alles om haar heen waren de stress en de vermoeidheid voelbaar. Hier was nu geen plaats voor imposante grote yogastrekkingen of diepe intense druk. Hier was het mijn taak om niets dan comfort, geborgenheid en vertrouwen uit te dragen. Om Lineke te ondersteunen om deze kracht weer in zichzelf te ontdekken. Ik voelde hoe noodzakelijk het was om haar te helpen om zichzelf weer te kunnen dragen. Hoe ontroerend was het om te zien hoe snel ze opknapte, nadat ze eenmaal had besloten om voor zichzelf te gaan zorgen!

Hoe heb jij je lichaam weer eigen gemaakt?

Veilige vertrouwde mensen om zich heen verzamelen, besluiten om niet meer naar iedereen te luisteren, en een serie van Thaise yogamassages hielpen Lineke om weer tot zichzelf te komen na haar bevalling. Je eigen lichaam weer eigen maken is niet alleen na een traumatische bevalling belangrijk. Het is een thema wat tijdens iedere kraamperiode speelt. Ik ben heel benieuwd hoe jij dit hebt gedaan. En als je meerdere kinderen hebt, dan heb je de verschillende periodes waarschijnlijk ook heel anders ervaren. Ik zou het leuk vinden als je het hieronder in de reacties met me zou willen delen. Er is vast iemand die net nu steun kan putten uit jóúw verhaal.